اشعه ماوراء بنفش به سه نوار با طول موج های UV-A (320-390nm)، UV-B (280-320 nm)و UV-C (254-280 nm) تقسیم می شود و اثرهای زیان باری بر روی رشد تعدادی از گیاهان دارند. در همین حال، سالیسیلیک اسیدها یک گروه از تنظیم کننده های رشد و نمو گیاهی هستند که اثرهای بیولوژیک منحصر به فردی بر رشد و نمو گیاهان دارند. بنابراین هدف از این تحقیق، بررسی کاربرد سالیسیلیک اسید جهت کاهش تنش اشعه ماوراء بنفش در گیاه ذرت بر روی جوانه زنی، رشد اندام هوایی و ریشه، وزن تر و خشک، مقدار قندهای احیاء کننده، مالون دآلدئید و سایر آلدئیدها می باشد. گیاهان ذرت تیمار شده با سالیسیلیک اسید 5/1 میلی مولار سپس به مدت یک هفته تحت تیمار با UV-A، UV-B، UV-C در یک طرح کاملا تصادفی قرار گرفتند. این بررسی نشان داد که سالیسیلیک اسید منجر به افزایش معنی دار جوانه زنی ذرت در سطح احتمال 5 درصد شد. نتایج حاصل از این تحقیقات نشان داد که UV-B و UV-C باعث کاهش معنی داری در رشد اندام هوایی، ریشه، وزن تر و خشک می شود، در حالی که در گیاهان پیش تیمار شده با سالیسیلیک اسید این کاهش به طور معنی داری در سطح احتمال پنج درصد تعدیل شده است. همچنین مشاهده شد که UV-A اثر معنی داری بر رشد اندام هوایی، ریشه، وزن تر و خشک ندارد. مقدار مالون دآلدئید و سایر آلدئیدها در گیاهان تیمار شده با UV-B و UV-C به طور معنی داری در سطح احتمال 1 درصد افزایش یافتند که نشان دهنده تنش ناشی از پرتوهای UV-B و UV-C بر گیاه و فعال شدن مکانیسم های دفاعی در این شرایط است. کاهش معنی دار مقدار قندهای احیاء کننده برگ در سطح احتمال 1 درصد نشان دهنده آسیب ناشی از پرتوها بر دستگاه فتوسنتزی می باشد. از طرف دیگر افزایش معنی دار مقدار قندهای احیاء کننده در سطح احتمال 1 درصد نشان دهنده نقش سالیسیلیک اسید بر افزایش مقاومت این گیاه در برابر اشعه UV-B و UV-C می باشد. با بررسی مطالب فوق احتمالا می توان نتیجه گیری کرد که کاربرد سالیسیلیک اسید گیاه را در مقابل تابش پرتو فرابنفش حمایت می نماید.

الیاف استات سلولز به صورت ذاتی افینیتی نسبت به رنگینه های مستقیم ندارند. یکی از روش های ایجاد افینیتی نسبت به این نوع رنگینه، صابونی کردن الیاف استات سلولز است که باعث می شود برخی از گروههای استات به گروه های هیدروکسیل تبدیل شوند. اما این روش همراه با تولید پساب غلیظ قلیایی می باشد. بنابراین روشهای دیگری برای ایجاد گروههای آبدوست در سطح این الیاف مورد مطالعه قرار گرفته است. در این تحقیق ابتدا الیاف تحت تابش اشعه ماوراء بنفش قرار گرفته و سپس خصوصیات شیمیایی و رنگرزی مورد بررسی قرار گرفته است. تصاویر میکروسکوپ الکترونی از سطح لیف نشان می دهد که در اثر تابش اشعه ماوراء بنفش بر روی سطح لیف خلل و فرج ایجاده شده است. ضمناً نتایج طیف مادون قرمز نشان داد که در اثر تابش اشعه ماوراء بنفش گروه های استیل کاهش یافته است. نتایج نشان داد با افزایش زمان تابش نور ماوراء بنفش میزان جذب رنگینه افزایش یافته و خصوصیات ثباتی بهبود یافت. نتایج حاصل از بررسی های ترمودینامیکی نشان داد افینیتی الیاف تحت تابش قرار گرفته در مقایسه با الیاف خام بهبود نسبی یافته اند. مدل ایزوترم جذب رنگینه مستقیم در پارچه های خام و تحت تابش قرار گرفته هر دو فرندلیچ بوده لیکن ضرایب این مدل از قبیل شدت و ظرفیت جذب پس از تابش تغییر یافت.

1سابقه و هدف: با توجه به نیاز روز افزون صنایع به مواد اولیه و بالا بودن مضرات زیست محیطی فراورده های شیمیایی، توجه بسیاری از محققان و تولید کنندگان به استفاده از فراورده های بیولوژیک بویژه محصولات با منشا میکروبی  معطوف شده است.  در این تحقیق پتانسیل دو گونه قارچ آسپرژیلوس اورایزا  و آسپرژیلوس فلاووس برای مقابله و مقاومت در برابر پرتوهای ماوراء بنفش در محدوده 350-290 نانومتر مورد ارزیابی قرار گرفته است. مواد و روش­ ها: دو گونه قارچ آسپرژیلوس اورایزا و آسپرژیلوس فلاووس پس از خریداری به صورت پودر خشک، در محیط کشتهای مختلف به مدت 10 روز کشت داده شده تا محیط کشت مناسب برای تولید بیشترین زیست توده انتخاب شود. نمونه ها در محیط کشت انتخابی، PDA، به مدت 7 روز کشت داده شده و پس از خشک کردن زیست توده و جداسازی رنگدانه ها، مقدار پارامتر SPF و نیز زنده مانی کلنیهای روی محیط کشت در مجاورت پرتوهای ماوراء بنفش مورد بررسی و اندازه گیری قرار گرفته است. یافته­ ها: هر دو نوع قارچ حدودا 20 دقیقه تابشهای 350 نانومتری را تحمل می کنند اما مقاومت قارچها در برابر نور 290 نانومتر به مراتب کمتر است. همچنین SPF آسپرژیلوس فلاووس بیشتر از آسپرژیلوس اورایزا است. نتیجه­ گیری: رنگدانه های قارچ های آسپرژیلوس اورایزا و آسپرژیلوس فلاووس محافظت خوبی را در مقابل اشعه ماوراء بنفش از خود نشان داده اند . بنابراین به نظر می رسد که رنگدانه های این قارچها پتانسیل محافظتی خوبی جهت استفاده در کرم های ضد آفتاب دارند.

سابقه و اهداف: برای جلوگیری از پخش عوامل بیماری زا در محیط بیمارستان روشهای بهداشتی مناسبی برای ضدعفونی سطوح آلوده لازم است. یکی از روشها استفاده از مواد شیمیایی است که وقت گیر و زحمت دار بوده و برای کارکنان و محیط هم مضر است. تحقیقات در مورد روشهای مختلف ضدعفونی سالهای زیادی است که انجام می شود. نور100) UVC تا 280 نانومتر) برای ضدعفونی آب، روی سطوح و هوا استفاده می شود ولی دوز کشنده لازم برای میکروبهای مختلف متفاوت است. در این تحقیق دوز حاصل از لامپهای UVC موجود در اتاقهای عمل بیمارستان سوختگی شهید صدوقی یزد (با طول موج 254 nm) اندازه گیری و میزان ضدعفونی کنندگی آن با ماده شیمیایی کورنکس مقایسه گردید.روش بررسی: این مطالعه به روش توصیفی مقطعی انجام گرفت. میزان تابش رسیده به قسمتهای مختلف اتاق با تقسیم بندی کف اتاقها بفواصل50 Cm  در ارتفاع 80 سانتیمتر بعد از 14 ساعت روشن بودن لامپها اندازه گیری شد. همچنین میزان تابش UVC در محل های خاصی که از پیش تعیین شده بود (15 محل) مانند روی میز، روی تخت، داخل قفسه و ... نیز اندازه گیری شد. نمونه های میکروبی از سطوح اتاقهای عمل قبل و بعد از تمیز کردن استاندارد بیمارستان، تابش UVC و ضدعفونی کننده کورنکس برداشته شد. نمونه ها با استفاده از پلیت های تماسی استاندارد جمع آوری شده و با یکدیگر مقایسه گردیدند.یافته ها: نتایج نشان داد که دوز رسیده به قسمتهای مختلف کف اتاقهای عمل بین صفر تا 37951 ژول بر مترمربع بوده است. آزمایشات نشان داد که UVC تعداد کلونی ها را روی سطوح اتاق های عمل، از متوسط  64.80 cfu/sample به41.67 cfu/sample  تقلیل میدهد و بعد از ضدعفونی اضافی شیمیایی با کورنکس به 16.53 cfu/sample کاهش پیدا میکند. بنابراین مشخص گردید که استفاده از UVC و ضدعفونی کننده کورنکس به تنهایی و یا در ترکیبهای مختلف تعداد کولونی های سطحی را بطور معنی داری کاهش می دهند (برای هر دو P<0.001).نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده مشخص شد که در حداقل نیمی از اتاق میزان دوز تقریبا صفر بوده ولی در نزدیکی لامپها بعلت طولانی بودن زمان استفاده، میزان دوز حتی از میزان دوز لازم برای غیرفعال سازی مقاومترین ویروسها بیشتر است. به این ترتیب نتیجه گیری شد که بایستی در تعداد و محل نصب و زمان روشن بودن لامپهای ضدعفونی کننده UVC تجدید نظر بعمل آید و متناسب با دوز لازم استاندارد برای تمام نقاط اتاق تنظیم گردد. از طرف دیگر UVC برای ضدعفونی سطوح کاملا در سایه مانند زیر تخت موثر نیست. بنابراین نور UVC بایستی بهمراه ضدعفونی کننده های شیمیایی مورد استفاده قرار گیرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

اشعه ماوراء بنفش قسمتی از طیف خورشیدی است که دارای انرژی بالایی است و بر اساس طول موج به سه طیف A ،B و C تقسیم می شود. گیاهان، بیش از سایر موجودات در معرض این اشعه قرار دارند، بدین دلیل گیاهان برای حفاظت از خود، سازوکارهای دفاعی شامل مکانیسم های آنزیمی و غیر آنزیمی در مقابل این اشعه در خود ایجاد می نمایند. از این سازوکار دفاعی می توان در مورد گیاهان دارویی استفاده نمود. در این مطالعه اثر باندهای (280-320)UV-B  و (254-280) UV-C در افزایش مقدار برخی ترکیبها (فلاوونوئیدها، آنتوسیانین ها و قندهای احیا کننده) در دو گونه گیاه بنگ دانه مورد مطالعه قرار گرفت. بدین منظور بذرهای این گیاه از محل رویش آنها جمع آوری و در شرایط اتاق کشت با دمای 21±1oС و دوره نوری 16.8 تاریکی/ نور کشت داده شد. پس از سه هفته رشد معمول، این گیاهان به مدت 2 هفته هر روز 30 دقیقه به طور جداگانه تحت تیمار UV-B و UV-C قرار گرفتند. پس از این مدت گیاهان برداشت شده و در نیتروژن مایع منجمد گردیدند. از این نمونه ها برای اندازه گیری مولفه های مورد نظر استفاده گردید. تجزیه و تحلیل فلاوونوئیدها با استفاده از تکنیک HPLC نشان داد که در هر دو گونه گیاهی میزان فلاوونوئیدها در UV-B و UV-C به مقدار قابل ملاحظه ای افزایش یافته است. غلظت آنتوسیانین ها با استفاده از جذب اسپکتروفتومتری و بکار بردن ضریب خاموشی محاسبه شد. این ترکیبها نیز در طول موج UV-B و UV-C به ترتیب افزایش 35 و 50 درصدی را نشان دادند. اندازه گیری قندهای احیا کننده ریشه و برگ کاهش مقدار قند را در هر دو گونه گیاه نشان داد. این احتمال وجود دارد که چون سنتز ترکیبهای ثانویه افزایش یافته اند میزان این ترکیب اولیه کاهش یافته باشد.

اشعه ماوراء بنفش به سه نوار با طول موج های UV-A (320-390 nm)، UV-B (280-320 nm) و UV-C (254-280 nm) تقسیم می شود. طول موج های متفاوت اشعه ماوراء بنفش تأثیرات متفاوتی بر ویژگی های رویشی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاهان دارد. در این تحقیق تاثیر باندهای مختلف این اشعه بر طول ریشه و ساقه، فلاونوئید، آنتوسیانین، پروتئین، اتیلن، فعالیت آنزیمی پراکسیداز و پلی فنل اکسیداز، غلظت یون های کلسیم، پتاسیم و منیزیم در گیاهچه های فلفل مورد مطالعه قرار گرفته است. گیاهچه های 10 روزه به مدت 3 روز تحت تیمار UV-A، UV-B و UV-C قرار گرفتند. برای بررسی اثر تیمارهای اشعه ماوراء بنفش بر الگوهای پلی پپتیدی، پروتئین های اندام هوایی به روش SDS-PAGE الکتروفورز گردیدند. نتایج نشان داد که تحت شرایط آزمایشی، اشعه UV-B و UV-C طول ریشه و ساقه را کاهش می دهد. همچنین آزمایش ها نشان داد در گیاهچه هایی که تحت تابش اشعه UV-B و UV-C قرار داشتند میزان پروتئین ها، آنتوسیانین ها، فلاونوئیدها، اتیلن، غلظت یون های کلسیم، پتاسیم و منیزیم، فعالیت آنزیم های پراکسیداز و پلی فنل اکسیداز افزایش معنی داری یافت در حالی که تحت تیمار با اشعه UV-A فعالیت آنزیم ها در مقایسه با گیاهچه های کنترل تغییرات معنی داری را نشان نداد. از آنجایی که این ترکیبات آنزیمی در ناحیه طیف ماوراء بنفش جذب بالایی دارند مانع عبور این اشعه به بافتهای حساس شده و به تبع از اثرات مضر آن جلوگیری می کنند. همچنین نقش رنگیزه ها در فرونشاندن رادیکال های پراکسید هیدروژن و سایر گونه های اکسیژن فعال می تواند یک واکنش تدافعی گیاهان در مقابل تابش اشعه ماوراء بنفش در نظر گرفته شود.

سابقه و هدف: یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار در موفقیت ترمیم های کامپوزیت قدامی ثبات رنگ در شرایط مختلف دهان می باشد. هدف از این مطالعه بررسی ثبات رنگ چهار نوع کامپوزیت قدامی در محلول های رنگی (چای و قهوه) و پیرسازی با اشعه ماوراء بنفش (UV) به روش اسپکترفوتومتری می باشد. مواد و روش ­ها: این مطالعه آزمایشگاهی روی 80 نمونه از چهار نوع کامپوزیت شامل Kalore، G-aenial، Grandio و Estelite Σ quick انجام شد. نمونه های هرکامپوزیت به 4 زیرگروه شامل غوطه وری در قهوه ( به مدت 48 ساعت)، چای (به مدت 48 ساعت)، آب مقطر (گروه کنترل) و مواجهه با UV (به مدت 168 ساعت) تقسیم شدند. رنگ نمونه ها قبل و بعد از انواع روش های پیرسازی با استفاده از سیستم CIE Lab به روش اسپکتروفوتومتری ارزیابی گردید و تغییر رنگ (ΔE*ab) محاسبه گردید. یافته ها: در همه انواع کامپوزیت ها بیشترین و کمترین میزان تغییر رنگ به ترتیب مربوط به گروه غوطه وری در قهوه و آب مقطر بود. در همه گروه ها بجز زیرگروه های غوطه وری در آب مقطر و غوطه وری در چای Estelite Σ quick (2/79=ΔE*ab)، تغییر رنگ معنی دار مشاهده گردید (3/3

مقدمه: ضدعفونی کردن وسایل و سطوح آزمایشگاه به روش های فیزیکی و شیمیایی انجام می شود که نقش موثری در کنترل عفونت های بیماری زا داشته و سلامت افراد را تضمین می کند. هدف از این مطالعه بررسی میزان اثرگذاری 3 ماده شیمیایی الکل 70%، دکونکس و آب اکسیژنه H2O2، همچنین اثر تکمیلی نور ماوراء بنفش به همراه مواد مذکور در ضدعفونی وسایل آزمایشگاه تحقیقاتی ناباروری می باشد.روش بررسی: سطوح و تجهیزات آزمایشگاه در ابتدا توسط مواد شیمیائی H2O2، اتانول 70% و دکونکس و در مرحله آخر توسط UV ضدعفونی گردیدند. تمام نقاط، به مدت 40 دقیقه از فاصله 2.5 متری نور UV را دریافت کردند. قبل و بعد از پرتودهی از نقاط و وسایل مورد نظر نمونه برداری شد و تعداد کلنی ها شمارش شدند.یافته ها: تعداد واحد تشکیل دهنده کلنی ها قبل از مرحله ضدعفونی در وسایل اداری 26.43 و در وسایل آزمایشگاهی 17.15 cfu/plate بود. بعد از استفاده از UV، H2O2، اتانول و دکونکس تعداد کلنی ها به ترتیب به 2.57، 0.4، 1.29 و 0.71 کاهش یافت (P<0.05). استفاده همزمان از نور UV به همراه H2O2 و دکونکس این تعداد را به 0.14 و 0.17 کاهش داد. در مورد وسایل اداری تعداد کلنی ها بعد از استفاده از H2O2، اتانول، دکونکس و UV به ترتیب به 0، 1.67، 1.25 و 0.83 در استفاده همزمان UV با دکونکس و H2O2 به صفر تقلیل یافت.نتیجه گیری: استفاده از ماده H2O2 اثر بسزایی بر روی کاهش تعداد کولونی نسبت به سایر مواد شیمیایی داشت و به دلیل اثرات سمی پایین، پیشنهاد می شود در بخش آزمایشگاه ناباروری استفاده شود. استفاده از اشعه UV روش تکمیلی مناسبی است که در ارتباط با مواد شیمیایی اثرگذاری بهتری دارد.

خوردگی فولاد کربنی در محیط سدیم کلرید با استفاده از آزمایش های پلاریزاسیون، امپدانس و کرونوآمپرومتری زیر تابش نور ماوراء بنفش بررسی شده است. در آزمایش پلاریزاسیون در حالت تابش نور ماوراء بنفش نسبت به حالت تاریک افزایش جریان خوردگی مشاهده می شود. در داده های امپدانس نیز کاهش در مقاومت انتقال بار سیستم در زمان تابش نور ماوراء بنفش مشخص است. هم چنین کاهش وزن نمونه های فولاد کربنی در آزمون غوطه وری نشان می دهد که خوردگی فولاد کربنی در محلول سدیم کلرید زیر نور ماوراء بنفش بیشتر از حالت تاریک است. در واقع اکسید آهن تشکیل شده روی سطح فولاد کربنی تحت تابش نور ماوراء بنفش رفتاری نیمه هادی گونه از خود نشان می دهد.